Ngeuyeuk seureuh

tantra*Piwuruk keur anu ngamimitian rék kawin

Sampurasun,

Kawin, sajaba kudu nyumponan lahiriah, diantarana sandang, pangan, papan, casan 🙂 , jeung nulianna,,, kangaranan kawin lain ukur rék ngumbar jeung ngalampiaskeun napsu birahi hungkul, tapi silih cumponan kabutuhan batin, ngaHURUP dina ngahijikeun geteran (vibrasi) rasa nu HIRUP jeung HURIPna.

Dina waktu sapatemon kudu buligir, tataranjang!
Salian ngabuligiran awak nu dibulen ku baju, taranjangan ogé sagala parasaan jeung rarasaanna tina rasa éra, kasieun jeung kahariwang. Kudu sagala ébréh, los, jeung ngaleupaskeun tina sagala beban pikiranna. Kabeh kudu katenjo, montong dipoekan (kudu  ébréh), taya nu disumput salindungkeun diantara duaan. Narimakeun sagala kakurangan jeung kaleuwihanna, taya hahalang (salimut nu ngabuleun pikiran).

Ngaleupaskeun sagala rasa dina waktu sapatemon lain ukur ngaluarkeun muncratna cipejuh, tapi ngahirupkeun ngamalirna rasa welas asih, silih pikanyaah, silih teuteup, silih cepengan, silih deudeuh, silih rangkul, silih galentoran, silih letakan, silih butuhkeun, silih obrolkeun kah(a)yang, silih cumponan, jeung lian-liana deui.

Sapatemon jadi hal nu pamali/teu meunang diobrolkeun, sabab ieu lain ukur hiji palampiasan napsu, tapi leuwih ti éta. Sapatemon lain hiji laku nu mangrupa kabutuhan napsu birahi hungkul, tapi anu leuwih penting nyaeta NYATUkeun antara kakuatan langit jeung bumi, Lingga jeung Yoni, rohMANI nu asup ka RAHIMi pibakaleun ngaJADIna hirup nu bakal datang.

Moal NYATU mun urang masih aya rasa éra, sieun jeung kahariwang.
Tarapti dina ngumbah “pusaka” bisi loba tai Hyang (kokotor/hahalang ngamanunggal).

Cag,
Rampés!

#bs

Published in: on 23 Februari 2017 at 6:06 pm  Tinggalkan sebuah Komentar